Friday, August 26, 2011

കാണാപ്പുറം

(Online link of article in varika of 25.07.11)

                                                     
ഏതു കാര്യത്തിനുമുണ്ടാകും നമ്മള്‍ ഒട്ടും ചിന്തിക്കാത്ത ഒരു മറുപുറം. നല്ലതെന്നു നമ്മള്‍ കരുതുന്നുതിന് ഒരു ഇരുണ്ട വശം ഉണ്ടാകാം, അതു പോലെ തിരിച്ചും.

താങ്കള്‍ ക്യാപ്പിറ്റലിസ്റ്റ് എന്ന മുതലാളിത്തവാദിയാണോ അതോ സോഷ്യലിസ്റ്റ് എന്ന സ്ഥിതിസമത്വവാദിയാണോ? ഇനി ഇതു രണ്ടുമല്ലാതെ സോഷ്യലിസം മനസ്സില്‍ കൊണ്ടു നടന്ന് മക്കളെ മുതലാളിത്ത രാഷ്ട്രങ്ങളിലോ ബഹുരാഷ്ട്രകുത്തകമുതലാളിക്കമ്പനികളിലോ (ഹെന്റമ്മേ!) ജോലിക്കു വിടുന്നവരോ  വിടാനാഗ്രഹിക്കുന്നവരോ ആണോ? സത്യം പറയൂ, അതെ എന്നല്ലേ ഉത്തരം? അരക്കഴഞ്ചു വീതം രണ്ടും കൂടി കലര്‍ത്തിയാല്‍ അതു നമ്മളില്‍ മിയ്ക്കവരുടേയും ജീവിതരീതിയായി. ഏതാണ്ടിതല്ലേ  'ക്യൂബാ മുകുന്ദന്‍' (സിനിമ-അറബിക്കഥ)  നമ്മളെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിച്ചത് ? അല്ല, അതല്ലേ?

ഇനിയിപ്പോള്‍ തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ലേ? യാഹൂവിലെ worldmalayaliclub  കൂട്ടായ്മയുടെ ഈ മെയില്‍ വായിക്കുക. മലയാളപരിഭാഷ സവിനയം ലേഖിക വക-

'പെണ്‍കുട്ടിക്ക് അവളുടെ കോളേജിലെ ആദ്യവര്‍ഷം തീരാറായിരുന്നു. കോളേജിലെ അവളുടെ മറ്റു സമപ്രായക്കാരെപ്പോലെ താന്‍ ഒരു പുരോഗമനവാദിയാണെന്ന് അവളും സ്വയം കരുതി വന്നു. മറ്റു പല പുരോഗമനാശയങ്ങള്‍ക്കുമൊപ്പം സര്‍ക്കാരിന്റെ വിവിധ പരിപാടികള്‍ നടപ്പിലാക്കുന്നതിലേക്കായി  അധികനികുതി ചുമത്തുന്നതിനോട് അവള്‍ തികച്ചും അനുകൂലാഭിപ്രായം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. കാരണം അത് സമ്പത്തിന്റെ വികേന്ദ്രീകരണമാണല്ലോ.

തന്റെ അച്ഛന്‍ ഒരു കടുത്ത യാഥാസ്ഥിതികനാണെന്നതില്‍ അവള്‍ക്ക് നാണക്കേടു തോന്നിയിരുന്നു. അത് പലപ്പോഴും തുറന്നു പറയുകയും ചെയ്തു. പങ്കെടുത്ത ലക്ച്ചര്‍ ക്ലാസ്സുകളും ഒരു മാതൃകാപുരോഗമനാവാദി പ്രൊഫസറുമായി ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള ചര്‍ച്ചകളും ആധാരമാക്കി , തന്റേതെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന വ സൂക്ഷിക്കണം എന്ന ഒരു ഹീനസ്വാര്‍ത്ഥമോഹത്തിന് തന്റെ അച്ഛന്‍ വര്‍ഷങ്ങളായി അടിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അവള്‍ക്ക് തോന്നി.

പണമുള്ളവര്‍ക്ക് അധികനികുതി ചുമത്തി നടത്തുന്ന സര്‍ക്കാരിന്റെ വിവിധയിനം പരിപാടികളോടുള്ള അച്ഛന്റെ എതിര്‍പ്പ് ശരിയല്ലെന്ന് അവള്‍ ഒരു ദിനം അച്ഛനെ വെല്ലു വിളിച്ചു. അവളുടെ പ്രൊഫസര്‍മാരുടെ സ്വപ്രഖ്യാപിത ഉദ്‌ഘോഷണങ്ങള്‍ സത്യമായേ തീരൂ എന്ന് അവള്‍ അച്ഛനോടു ശഠിച്ചു.

മറുപടിയായി അവളുടെ പഠന നിലവാരം എങ്ങനെ എന്ന് അച്ഛന്‍ ശാന്തമായി ആരാഞ്ഞു.  അപ്രതീക്ഷിത ചോദ്യത്തിനു മുമ്പില്‍ പകച്ചെങ്കിലും തനിക്ക് 4.0 ഗ്രേഡുണ്ടെന്ന് അഹങ്കാരത്തോടെ അവള്‍ പറഞ്ഞു. അതു നിലനിര്‍ത്തുന്നത് ദുഷ്‌കരമാണെന്നും അവള്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു. വളരെ പ്രയാസമേറിയ കോഴ്‌സ് സ്വീകരിച്ചതിനാല്‍ എപ്പോഴും പഠിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കണം. അതിനാല്‍ അവള്‍ക്കറിയാവുന്ന മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ ചുറ്റിക്കറങ്ങാനോ പാര്‍ട്ടികള്‍ക്കു പോകാനോ സാധിക്കുന്നില്ല. സ്വന്തം സമയം മുഴുവന്‍ പഠനത്തിനായി വിനിയോഗിക്കുന്നതിനാല്‍ അവള്‍ക്ക് അധികം കൂട്ടുകാരൊന്നുമില്ല, എന്തിനേറെ ഒരു ബോയ്ഫ്രണ്ടു പോലും ഇല്ല.

എല്ലാം സശ്രദ്ധം കേട്ട് അവളുടെ അച്ഛന്‍ ചോദിച്ചു ' നിന്റെ ചങ്ങാതി ആഡ്രി എങ്ങനെയുണ്ട് ?'

' ആഡ്രി തട്ടിമുട്ടി പോകുന്നു. അവള്‍ എളുപ്പമുള്ള വിഷയങ്ങളേ പഠിക്കാന്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കൂ. ഒട്ടും പഠിക്കുകയില്ല, കഷ്ടിച്ച് 2.0 ഗ്രേഡേ ഉള്ളു. അവള്‍ ക്യാംപസില്‍ വളരെ പോപ്പുലര്‍ ആണ്. അവള്‍ക്ക് കോളേജ് ജീവിതം എന്നാല്‍ ഒരു വിസ്‌ഫോടനമാണ്. അവള്‍ക്കു ധാരാളം സമയമുണ്ട്, പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് എന്നെയും ക്ഷണിക്കാറുണ്ട്. പാര്‍ട്ടിയുടെ കെട്ടു വിടാത്തതുകൊണ്ട് പലപ്പോഴും അവള്‍ ക്ലാസ്സില്‍ കയറാറു കൂടിയില്ല. '

വിവേകിയായ അച്ഛന്‍ മകളോടു ചോദിച്ചു 'ഡീനിന്റെ ഓഫീസ് വരെ പോയി നിന്റെ ഗ്രേഡില്‍ നിന്നും 1.0 കുറച്ച് വെറും 2.0 മാത്രമുള്ള ആഡ്രിക്ക് അതു കൊടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞു കൂടെ? അങ്ങനെയാകുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു രണ്ടു പേര്‍ക്കും തുല്യമായി 3.0 ഗ്രേഡ് ആകുമല്ലോ. തീര്‍ച്ചയായും അത് ഗ്രേഡിന്റെ ന്യായയുക്തവും തുല്യവുമായ വിതരണം ആയിരിക്കും.  '

അച്ഛന്റെ നിര്‍ദ്ദേശം കേട്ട് ഞെട്ടിത്തരിച്ച മകള്‍ ദേഷ്യത്തോടെ ആക്രോശിച്ചു. 'അതൊരു ഭ്രാന്തമായ ആശയമാണ്, അതെങ്ങെനെ ന്യായമാകും? ഞാന്‍ എന്റെ ഗ്രേഡിനു വേണ്ടി കഠിനാദ്ധ്വാനം ചെയ്തു. എന്റെ വളരെയധികം സമയവും കഠിനാദ്ധ്വാനവും ഞാന്‍ അതിലേക്കു മുതല്‍മുടക്കി! ആഡ്രി അവള്‍ക്കു ഡിഗ്രി കിട്ടാനായി യാതൊന്നും ചെയ്തില്ല. ഞാന്‍ തലകുത്തി നിന്നു പഠിച്ച സമയത്ത് അവള്‍ കളിച്ചു നടന്നു. '

മന്ദസ്മിതത്തോടെ അവളെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു. ' വേലിയുടെ മുതലാളിത്തവശത്തേക്ക് നിനക്കു സ്വാഗതം!  '

വിദേശരാജ്യങ്ങളില്‍ കുട്ടികള്‍ സ്‌കൂള്‍ കാലത്തു തന്നെ സമ്പാദിക്കുന്നതു പോലെ ഇവിടേയും വേണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. 18 വയസ്സില്‍ കൊത്തിപ്പിരിച്ചു വിടുന്ന ആ സമ്പ്രദായത്തോട് നല്ല ആഭിമുഖ്യമുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഇതിന്റെ മറുപുറം കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു ടോക് ഷോയില്‍ കേട്ടു. 13 കാരിയായ മകള്‍ക്കൊപ്പം വിമാനമിറങ്ങിയ അച്ഛന്‍ ഇറങ്ങിയ പാടേ മകള്‍ക്കിട്ട് രണ്ടു പൊട്ടിച്ചത്രേ. ' രണ്ടു വര്‍ഷമായി ഇവളോടു ഞാന്‍ മിണ്ടിയിട്ട്, അന്നു മുതല്‍ ഓങ്ങി വച്ചതാണ് ഞാന്‍.' എന്ന വിശദീകരണം. അമേരിക്കയില്‍ കുട്ടികളെ തല്ലിയാല്‍ കോടതി കയറണം! പിന്നെ നാട്ടില്‍ വരുന്നതുവരെ കാക്കുകയല്ലാതെ മറ്റെന്തു ചെയ്യാന്‍?




Friday, August 19, 2011

ഇന്‍ഡ്യയെ അറിയുക

Online link of this article in varika
                     

ബ്രിട്ടീഷ് രാജില്‍ നിന്ന് സ്വരാജിലേക്ക് ഇന്‍ഡ്യ ചുവടു മാറിയിട്ട് ഈ ആഗസ്റ്റ് 15 നു വര്‍ഷം 64 പിന്നിട്ടു. സര്‍വ്വം നശിച്ച ചാരത്തില്‍ നിന്നു ഫിനിക്‌സ് പക്ഷിയെ പ്പോലെ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റ ജപ്പാനും മറ്റുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ പുരോഗതിയുടെ വേഗത അത്ര ആവേശകരമൊന്നുമല്ല. എങ്കിലും നമുക്ക് അഭിമാനിക്കാവുന്ന നേട്ടങ്ങളണ്ട്, നമുക്കു മാത്രം സ്വന്തമായ വൈവി ദ്ധ്യങ്ങളുണ്ട്. ദില്‍ സേ ദേശി കൂട്ടായ്മയുടെ ഇന്‍ഡ്യയെ കണ്ടെത്തുക എന്ന മെയിലിന്റെ സംക്ഷിപ്ത സ്വതന്ത്ര പരിഭാഷ.

'മാര്‍ക് ട്വയിന്‍ ഒരിക്കല്‍ പറഞ്ഞു   'മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ  വളര്‍ത്തുതൊട്ടിലാണ് ഇന്‍ഡ്യ, മനുഷ്യഭാഷണത്തിന്റെ ജന്മനാട്, ചരിത്രത്തിന്റെ പെറ്റമ്മ, ഇതിഹാസങ്ങളുടെ മുത്തശ്ശി, പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ബഹുമാന്യയായ അമ്മ . നമ്മുടെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ടതും മാര്‍ഗ്ഗനിര്‍ദ്ദേ ശകവുമായ വസ്തുക്കളെല്ലാം ഇന്‍ഡ്യയില്‍ മാത്രമാണ് നിധി പോലെ കാത്തു രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്. '

ഈ മനോഹര ഭൂവിഭാഗത്തിന്റെ പ്രതിച്ഛായ നമ്മള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ നമുക്ക് ഇന്‍ഡ്യയെകുറിച്ച് അറിയാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ പലതുണ്ട്. ഉദാഹരണ ത്തിന് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴയതും വലുതും തുടര്‍ച്ചയുള്ളതുമായ സംസ്‌കാരം നമ്മുടേതാണ് എന്നതു പോലെ.

അറിയുമോ ,ഒരിക്കല്‍ പോലും മറ്റൊരു രാജ്യത്തെ ആക്രമിക്കാത്ത രാഷ്ട്രമാണ് ഇന്‍ഡ്യ. കഴിഞ്ഞ ഒരു ലക്ഷം വര്‍ഷദൈര്‍ഘ്യ ചരിത്രമെടുത്താല്‍ ഇന്‍ഡ്യ എന്നും അനുപമമായ സമാധാനരാഷ്ട്രമായി നിലകൊണ്ടു, അതിക്രമിച്ചു കീഴടക്കിയ പല ഭരണകര്‍ത്താക്കള്‍ പലപ്പോഴായി ഭരിച്ചപ്പോള്‍ പോലും. ഇന്ന് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യരാജ്യമാണ് ഇന്‍ഡ്യ എന്നതില്‍ അതിശയമേതുമില്ല. ഇതുകൊണ്ടൊന്നും തീര്‍ന്നില്ല, ലോകചരിത്രപ്രകാരം തുടര്‍ച്ചയായി ആള്‍താമസമുണ്ടായിരുന്ന ഏകനഗരമാണ് ഇന്‍ഡ്യയിലെ പുരാതനനഗരമായ വാരാണസി.

ക്രിസ്തുവിനും 700 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് ലോകത്തിലെ ആദ്യ വിജ്ഞാനകേന്ദ്രം ആരംഭിച്ചത് തക്ഷശിലയിലാണ്. എല്ലാ യൂറോപ്യന്‍ ഭാഷകളുടേയും അമ്മയാ യ സംസ്‌കൃതം എന്ന പുരാതന ഭാഷ ഇന്‍ഡ്യയുടേതാണ്.ആള്‍ജിബ്ര, ജ്യോമട്രി, കാല്‍ക്കുലസ് എന്നീ ഗണിതശാസ്ത്ര വിഭാഗങ്ങള്‍ ഉടലെടുത്തത് ഇന്‍ഡ്യയില ത്രേ. ദശാംശകണക്കുകള്‍, മനുഷ്യവംശത്തിന് അറിവുള്ളതിലെ ഏറ്റവും പഴയ ചികിത്സാരീതിയായ ആയുര്‍വ്വേദം, ശുശ്രുതന്‍ വഴിയൊരുക്കിയ ശസ്ത്രക്രിയ ഇതെല്ലാം ഇന്‍ഡ്യയുടെ തനതു പാരമ്പര്യമത്രേ.

ജപ്പാനും യു എസിനുമൊപ്പം സൂപ്പര്‍കംപ്യൂട്ടര്‍ സ്വന്തമായി വികസിപ്പിച്ചെ ടുത്ത രാഷ്ട്രമാണ് ഇന്‍ഡ്യ എന്നതില്‍ അത്ഭുതപ്പെടാനെന്തുള്ളു? 'നമ്മളെ എണ്ണം പഠിപ്പിച്ച ഇന്‍ഡ്യയോട് നമ്മള്‍ വളരെയധികം കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അതില്ലായിരു ന്നെങ്കില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട ശാസ്ത്രകണ്ടുപിടുത്തങ്ങളൊന്നും സാദ്ധ്യമാകുമായിരുന്നില്ല ്' എന്ന് ആല്‍ബര്‍ട്ട് ഐന്‍സ്റ്റീന്‍ പറഞ്ഞതിലും അത്ഭുതപ്പെടാനൊന്നുമില്ല.

ഹിമാലയസാനുക്കളില്‍ ദ്രാസ്്, ശുരു നദികളുടെ ഇടയ്ക്കുള്ള ലടാക്ക് താഴ് വരയില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ബേയ്‌ലി പാലമാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പൊക്കം കൂടിയ പാലം. 1982 ല്‍ ഇന്‍ഡ്യന്‍ കരസേനയാണ് ഇതു നിര്‍മ്മിച്ചത്. ഒരു കുന്ന് നിരപ്പാക്കി 1893 ല്‍ ഹിമാചല്‍ പ്രദേശില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച ചെയ്ല്‍ മൈതാനമാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ക്രിക്കറ്റ് ഗ്രൗണ്ട്. സമുദ്രനിരപ്പില്‍ നിന്നും 2444 മീറ്റര്‍ ഉയരമുണ്ട് ഈ ക്രിക്കറ്റ് പിച്ചിന്. ലോകത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പോസ്റ്റ് ഓഫീസുകള്‍ ഉള്ളത് ഇന്‍ഡ്യയിലാണ്. പത്തു ലക്ഷത്തിലധികം പേര്‍ പണിയെടുക്കുന്ന ഇന്‍ഡ്യന്‍ റെയില്‍വേയാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തൊഴില്‍ദാതാവ് .

1896 വരെ ലോകത്ത് ഡയമണ്ടിന്റെ ഒരേയൊരു സ്രോതസ്സ് ഇന്‍ഡ്യയായിരുന്നു ' -(എന്നിട്ടും ഗള്‍ഫുകാര്‍ പെട്രോഡോളര്‍ ഉണ്ടാക്കിയതുപോലെ നമുക്ക് ഡയമണ്ട് ഡോളര്‍ ഉണ്ടാക്കി പണക്കാരാകാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ-ദീര്‍ഘനിശ്വാ സം ലേഖിക വക.) .

ഇന്‍ഡ്യ എന്ന അവിശ്വസനീയ വിസ്മയത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ച് അഭിമാനജൃംഭിതരായി ആനന്ദബാഷ്പം പ്രവഹിക്കുന്നുവോ?  അതില്‍ നിന്ന് ഇറ്റു കണ്ണീര്‍ ബാക്കി വയ്ക്കണേ, നേരാംവണ്ണം ബിസിനസ്സ് ചെയത് ജീവിക്കാനാഗ്രഹിച്ച ഒരു പാവം ഇന്‍ഡ്യാക്കാരനു വേണ്ടി- ഇന്‍ഡ്യന്‍ ടാക്‌സ് എന്ന മറ്റൊരു മെയിലിന്റെ പരിഭാഷ.

1.ചോദ്യം-താങ്കള്‍ എന്തു ചെയ്യുന്നു?
ഉത്തരം- ബിസിനസ്സ്
ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍- തൊഴില്‍ നികുതി അടച്ചോളൂ.

2.താങ്കള്‍ ചെയ്യുന്ന ബിസിനസ്സ് ?
    സാധനങ്ങള്‍ വില്‍ക്കുന്നു.
 വില്‍പ്പന നികുതി അടയ്്ക്കുക.

3. താങ്കള്‍ എവിടെയാണ് സാധനങ്ങള്‍ ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുന്നത്?
     ഫാക്ടറിയില്‍
  എക്‌സൈസ് തീരുവ അടയ്ക്കുക

പലവിധ തീരുവകളെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യോത്തരങ്ങള്‍-16 എണ്ണമുണ്ട്- നീണ്ടു പോയപ്പോള്‍ ബിസിനസ്സുകാരന്‍-എനിക്കിപ്പോള്‍ മരിക്കാമോ?
ഉത്തരം-.ഇല്ലില്ല, ഞങ്ങള്‍ ശവസംസ്‌കാര തീരുവയെ കുറിച്ച് ആലോചിക്കയാണ്.അതു വരെ കാത്തിരിക്കണേ.

കേന്ദ്രസംസ്ഥാന തീരുവകള്‍ക്ക് പേരുകള്‍ പലത്. കൊടുക്കുന്നത് പക്ഷേ ഒരാളാകും. ഇതെല്ലാം രാജ്യ പുരോഗതിക്കു മുതല്‍ക്കൂട്ടും എന്നു സമാധാനിക്കാനുമാവില്ല, പൊതുമുതല്‍കൊള്ളക്കാരുടെ സമ്പാദ്യം വര്‍ദ്ധിക്കയല്ലേ ഉള്ളു? ആത്മഹത്യ ചെയ്യണമെന്നു തോന്നിയില്ലെങ്കിലല്ലേയുള്ളു?




Friday, August 12, 2011

കഥവണ്ടി


                             
നന്തനാരുടെ ഉണ്ണിക്കുട്ടനെ ഓര്‍മ്മയില്ലേ? എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത കഥകളുടേയും പാട്ടുകളുടേയും ശേഖരമായിരുന്ന ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ മുത്തശ്ശിയേയും?  വായ്‌മൊഴിയായ് പാട്ടും കഥയും കേട്ടിരുന്ന അത്തരം കുട്ടിക്കാലം ഇനി തിരിച്ചു വരില്ല. ഞങ്ങളുടേതു സുവര്‍ണ്ണ ബാല്യകാലം-ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കാനില്ലാതെ മാഞ്ചുവട്ടിലും തെങ്ങിന്‍ മൂട്ടിലും അലഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന കാലത്തെപ്പറ്റിയാണേ ഈ പൊങ്ങച്ചം-, ഇന്നത്തെ കുട്ടികള്‍ക്ക് എന്തു കുട്ടിക്കാലം എന്നു പറഞ്ഞ് കുഞ്ഞുങ്ങളെ വിലയിടിക്കുന്നതില്‍ അര്‍ത്ഥമില്ല. അവര്‍ ചെയ്യുന്ന പലതും അവരുടെ പ്രായത്തില്‍ നമുക്ക് ചെയ്യാനാവുമായിരുന്നില്ല. കാലത്തിന് പുറകോട്ടോടാനാവില്ല, കാലത്തിനൊപ്പം നടന്നു കൊണ്ട് തന്നെ കുട്ടികള്‍ക്ക് അതെല്ലാം അനുഭവഭേദ്യമാക്കുക എന്നതാണ് നമുക്കു ചെയ്യാവുന്ന കാര്യം. അത്തരം ചിന്തകളാകാം http://www.storytruck.com/ എന്ന സൈറ്റിനു പ്രേരകമായത്.

മുത്തശ്ശിമുത്തശ്ശന്മാരും പേരക്കുട്ടികളും ഒന്നിച്ചു താമസമുണ്ടാവില്ല ഇപ്പോള്‍. മുഖദാവില്‍ കുട്ടിക്കഥകള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ പ്രധാന തടസ്സം അതാവും. എന്നാല്‍ കഥവണ്ടിയില്‍ കയറിയാല്‍ കുട്ടിപ്പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിക്കാം, വായിച്ച് സ്വന്തം ശബ്ദത്തില്‍ റെക്കോഡ് ചെയ്യാം, വെബ്ക്യാം കൂടി ഓണ്‍ ചെയ്താല്‍ വിഡിയോ റെക്കാര്‍ഡിംഗായി. ദൂരെയിരിക്കുന്ന പേരക്കുട്ടിക്ക് മുത്തശ്ശി അരികിലിരുന്ന് കഥ പറയുന്നതായി തോന്നും. വലിയ പടമുള്ള പുസ്തകങ്ങള്‍ ഓരോ താളായി മറിച്ച് നമ്മള്‍ പടം കാട്ടി കഥ പറഞ്ഞു കൊടുക്കില്ലേ, അതു പോലെ തന്നെ കാണാം, കേള്‍ക്കാം, കുട്ടിക്ക്.

ഇത്തിരി ഭാവനയുണ്ടെങ്കില്‍ സ്വയം കഥകളും പാട്ടുകളും മെനയാം, പബ്ലീഷിംഗ് കമ്പനി ആയി രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്താല്‍ മക്കള്‍ക്കോ പേരമക്കള്‍ക്കോ വേണ്ടി തനതു ശൈലിയില്‍, സ്വന്തം ഭാഷയില്‍ പാടാം, പറയാം. കോപ്പിറൈറ്റുള്ളവ ആയിരിക്കരുതെന്നു മാത്രം. മറ്റു കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കും അത് ആസ്വദിക്കയുമാകാം. അതല്ലെങ്കില്‍ സൈറ്റിലുള്ള കുട്ടിപുസ്‌കങ്ങളില്‍ ഇഷ്ടമുള്ളവ തെരഞ്ഞെടുത്ത് വായിച്ചു റെക്കാഡു ചെയ്യാം. ഇന്‍ഡ്യന്‍ ഭാഷകള്‍ ഏതുമാകാം എന്നു പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും മലയാളം പുസ്തകം കാണാനായില്ല, തമിഴും കന്നടവും ഒന്നോ രണ്ടോ കണ്ടു. അധികവും ആംഗലേയം തന്നെ. ബാലകഥാസാഗരമോ, സുമംഗലയുടെ കഥകളോ പോലുള്ള വല്ലതും സൈറ്റില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാനും വായിച്ച് റെക്കോഡ് ചെയ്യുമായിരുന്നു!

സൈറ്റില്‍ നിന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ തനിയെ എങ്ങനെ ചെയ്യും എന്ന് ആശങ്ക വേണ്ടേ വേണ്ട. രണ്ടു വയസ്സില്‍ ഐപാഡില്‍നിന്ന് സ്വയം ഇഷ്ടപ്പെട്ട പാട്ടു തെരഞ്ഞെടുത്തു കേള്‍ക്കുന്ന ടെക്കിക്കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കാലമിത്.

യുഎസില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന ശ്രീ മോഹന്‍ റാവുവാണ് ഈ ഉദ്യമത്തിനു പിന്നില്‍. പക്ഷേ അതു സൈറ്റില്‍ നിന്നു മനസ്സിലാക്കാനായില്ല. ഞാന്‍ വായിച്ചത് ഹിന്ദു, ബെറ്റര്‍ ഇന്‍ഡ്യ എന്നീ സൈറ്റുകള്‍. അറിയേണ്ടവര്‍ക്ക് ഇതിലേ പോകാം. http://www.thehindu.com/life-and-style/metroplus/article2292795.ece,
http://www.thebetterindia.com/3450/  .

'ബാ ബാ ബ്ലാക്ക് ഷീപ്പ്് ' താരാട്ടു പാടുന്ന അമ്മയെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ' ഷിപ്പ്, ഷിപ്പ് , ഷിപ്പ്, െൈമ ബ്ലൂ ഷിപ്പ്, സെയിലിംഗ് ഇന്‍ ദ വാട്ടര്‍, ലൈക്ക് എ കപ്പ് ആന്‍ഡ് സോസര്‍ ' എന്ന് ചൊല്ലി കരയുന്ന കുട്ടിയെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന പച്ച മലയാളി അമ്മയെ കണ്ട് കണ്ണു തള്ളി പോയിട്ടുണ്ട്. ആംഗലേയം നിഷിദ്ധം എന്നല്ല പറഞ്ഞു വരുന്നത്. മാതൃഭാഷയ്ക്കും കൂടി തുല്യ പ്രാധാനം കൊടുക്കണം എന്നാണ്.

താരാട്ട് എന്നൊന്നു ഗൂഗ്ലി നോക്കൂ, സിനിമാപ്പാട്ടുതാരാട്ടുകളുടെ വന്‍ശേഖരം കിട്ടും. പക്ഷേ അല്ലാത്തവ എത്രയോ ഉണ്ട്, അതും കുറേശ്ശെയായി അന്യം നില്‍ക്കുമെന്നു തോന്നുന്നു. കെ.എസ്. ചിത്രയെപ്പോലെ ശ്രുതിമധുരമായി പാടാന്‍ എല്ലാ അമ്മമാര്‍ക്കും കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല, എങ്കിലും തലമുറകളിലൂടെ പകര്‍ന്നു കിട്ടിയ നാടന്‍ പാട്ടുകളും കഥകളും കൈവിടാതെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കു ചൊല്ലി കൊടുക്കണം, അമ്മിഞ്ഞപ്പാലിന്റെ മധുമുണ്ടാകും അതിന്.

മലയാളി കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കു മലയാളം കുട്ടിക്കഥ പറഞ്ഞു കൊടുക്കാത്ത അച്ഛനമ്മമാരെ തല്ലാത്ത അപ്പുപ്പനമ്മൂമ്മമാരെ കടിക്കാമോ ചോണുനുറുമ്പേ?
('ആഞ്ഞിലിപ്പൊത്തിലെ മുട്ടയെടുത്ത ആശാരിയുടെ ചേമ്പും ചേനയും കുത്താത്ത പന്നിയെ എയ്യാത്ത..........ആനയുടെ മൂക്കില്‍കയറി കടിക്കാമോ ചോണനുറുമ്പേ' കഥ ഓര്‍ക്കുമല്ലോ.)

നമ്മള്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതാണോ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നത്? ഒരു ഫോര്‍വേഡഡ് മെയിലിന്റെ പരിഭാഷ വായിക്കുക-

ഒരിക്കല്‍ ഒരു പണക്കാരനായ അച്ഛന്‍ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഒരു പാവപ്പെട്ട കുടുംബത്തില്‍ രാത്രി ചെലവഴിക്കാനായി കൊണ്ടുപോയി. അധികം ചെലവാക്കാനില്ലാത്തവര്‍ എങ്ങിനെ ജീവിക്കുന്നു എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യം. വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തി ആ അനുഭവങ്ങളെപ്പറ്റി എന്തു തോന്നുന്നു എന്ന ചോദ്യത്തിന് കുട്ടി പ്രതിവചിച്ചതിങ്ങനെ.

' അതു വളരെ നല്ല അനുഭവമായിരുന്നു അച്ഛാ. നമുക്ക് ഒരു പട്ടിയേയുള്ള, അവര്‍ക്ക് നാലെണ്ണമുണ്ട്. നമുക്ക് നല്ല നീന്തല്‍ തടാകമുണ്ട്, അവര്‍ക്ക് നദിയും. നമ്മുടെ വീടിന് മേല്‍ക്കൂരയുണ്ട്, അവര്‍ക്ക് നക്ഷത്രങ്ങളും അമ്പിളിമാമനുമുള്ള ആകാശമേല്‍ക്കൂരയാണ്. നമുക്ക് ഒരു വലിയ പൂന്തോട്ടമുണ്ട്, അവര്‍ക്കാണെങ്കില്‍ ഒരു കാടു തന്നെയുണ്ട്. '  കുഞ്ഞ് പറഞ്ഞുമുന്നേറവേ, അച്ഛന്‍ ശ്വാസമടക്കി നിന്നു.

' നമ്മള്‍ എത്ര പാവപ്പെട്ടവരാണെന്ന് കാട്ടിത്തന്നതിന് വളരെ നന്ദി അച്ഛാ '   കുഞ്ഞ് പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചു.
ചക്കിനു വച്ചതു കൊക്കിനു കൊണ്ടു!