Friday, June 10, 2011

മഞ്ഞുപോലെ....

(04.06.11 ലെ വാരികാ ലി്ങ്ക് ഇവിടെ.)

വാക്കുകള്‍ ചിലപ്പോള്‍ സാന്ത്വനമാവും, മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ കണ്ണീര്‍ കിനിയിക്കും കൂരമ്പുകളും. ഇനിയും ചിലപ്പോള്‍ അവ നമുക്ക് അഭൗമാനുഭൂതി സമ്മാനിക്കും, സരിജയുടെ 'മഞ്ഞുകാലം' http://sarijans.blogspot.com/ പോലെ.

പ്രകൃതിയുടെ ഭാവമാറ്റങ്ങള്‍ വാക്കുകളാകുന്നതു നോക്കൂ.
ഋതുഭേദങ്ങളിലൂടെ-'വേനലാണിത്. ഗുല്‍മോഹറുകള്‍ തീക്കനല്‍ പോലെ പൂത്തുനില്‍ക്കും. ഇലകളില്ലാതെ, മഞ്ഞമരങ്ങളായ് കണിക്കൊന്നകള്‍ പൂക്കും. ആകാശം വെളുത്ത മേഘങ്ങളെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കും. വര്‍ഷമാണിത്, വേനലില്‍ വരണ്ട് വിണ്ടു കീറിയ മുറിവുകളിലേയ്ക്ക് മഴ മരുന്നായ് പെയ്തിറങ്ങും വര്‍ഷകാലം'. വര്‍ഷവും വേനലും പോലെ ശരത്തും, ഹേമന്തവും, ഗ്രീഷ്മവും മൃദുലാക്ഷരങ്ങളിലൂടെ വിരിയുന്നുണ്ടിങ്ങനെ. അക്ഷരങ്ങള്‍ കടലും കാറ്റും മഴയും, മഞ്ഞും പോലെയാകണം എന്നാഗ്രഹിക്കുന്ന 'എന്റെ അക്ഷരങ്ങളി'ലും നിറയുന്നത് പ്രകൃതിയുടെ വശ്യതയും വന്യതയും തന്നെ.

ഒരു നാള്‍ വരും, കോപതാപങ്ങളകന്ന് മോഹാഹങ്കാരങ്ങള്‍ വെടിഞ്ഞ് നാം പഞ്ചഭൂതങ്ങളായി മാറും ദിനം. അഗ്നിയും ജലവും കാറ്റും ആകാശവും ഭൂമിയും, എന്റേത്, എന്റേത് എന്ന് മത്സരിച്ച് നമ്മെ വീതിച്ചെടുക്കും ദിനം. എന്തു കൊണ്ടോ, നമ്മള്‍ ആരുമല്ലാതായിത്തീരുന്ന ആ തണുത്ത ദിവസം ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു 'പഞ്ചഭൂതങ്ങള്‍' എന്ന തലക്കെട്ട്.

'ഓരോ മനുഷ്യരും ഓരോ ഭൂമിയാണ്. എന്റെയുള്ളില്‍ ഒരു സമതലം സൃ ഷ്ടിക്കാന്‍ ഞാനാഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും വനസ്ഥലികളും മരുഭൂമികളും അഗാധമായ താഴ്്‌വരകളും ഉയര്‍ന്ന മലനിരകളും പേറുന്ന ഭൂമിയായ് ഞാന്‍ മാറിപ്പോയ്. ഓരോ മനുഷ്യരിലും ഒരാകാശമുണ്ട്. അതിരുകളില്ലാത്ത ആകാശം. എന്റെ ആകാശം ഇരുണ്ടതാണ് .മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ നരച്ചതുമാണ്. എന്തെന്നാല്‍ മഴക്കാലത്തെയും മഞ്ഞുകാലത്തെയും ഞാന്‍ സ്‌നേഹിക്കുന്നു. ' സരിജ ഒരുക്കുന്ന ഇത്തരം മനോഹര വാങ്മയചിത്രങ്ങളെ ഞാനും സ്നേഹിക്കുന്നു.

നീ കാത്തിരിക്കുകയാണോ എന്ന നൊമ്പരപ്പോസ്റ്റില്‍ നിന്ന്-
'ഒരു കോശത്തില്‍ നിന്നു യാത്രയാരംഭിച്ച രണ്ടു ജീവനുകള്‍. ഒന്നിതാ മഴ പൊഴിയുന്ന ഈ പാതയില്‍ യാത്രയവസാനിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒത്തിരി യാത്ര കളെ ബാക്കിവച്ച്, തുണ വന്ന ജീവനെ തനിച്ചാക്കി, നീ മറ്റൊരു ലോകം തേടി. അവിടെ ഞാനെത്താന്‍ നീ കാത്തിരിക്കുകയാണോ? ഇനിയും നമ്മുടെ യാത്രകള്‍ തുടരാന്‍... '

പ്രിയ കഥാകാരി മാധവിക്കുട്ടിക്കുള്ള എഴുത്തില്‍ നിന്ന്-'പക്ഷേ, എവിടെയൊ ക്കെയോ നിനക്കു തെറ്റിയിരുന്നോ? ചില മാറ്റങ്ങള്‍ നിനക്കു വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കാമായിരുന്നു. എങ്കിലും ഞാനാശ്വസിക്കുന്നു, വേഷവും മതവും മാറിയതു പോലെ നീ അക്ഷരങ്ങളും എഴുത്തും മാറ്റിയില്ലല്ലോ!' മാധവിക്കുട്ടിയെന്ന കമലാദാസെന്ന കമലാ സുരയ്യയെ കുറിച്ച് ഞാനും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട് ഇവ്വിധം. കേരളത്തിന്റെ അക്ഷരത്തറവാട്ടില്‍ ജനിച്ച അവര്‍ കാല്‍പ്പനിക ലോകത്തു നിന്ന് ചിലപ്പോഴെങ്കിലും പ്രായോഗികതയിലേക്കിറങ്ങി വന്നിരുന്നെങ്കില്‍ അവരുടെ സങ്കടങ്ങള്‍ ഒട്ടു വളരെ കുറയുമായിരുന്നു.

പ്രണയവും നഷ്ടബാല്യവും അനുഭവത്തുണ്ടുകളും കവിതയായും സുന്ദരഗദ്യവുമായി പെയ്തിറങ്ങുന്നുണ്ട്. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഭൂതവും വര്‍ത്തമാനവും ഭ്രമാത്മകതയും കൂട്ടിക്കലര്‍ത്തിയാണ് എഴുത്ത്. ഒരു പോസ്റ്റിനും കഥ, കവിത, ലേഖനം എന്നു ലേബലില്ല, അതു വായനക്കാര്‍ക്കു വിട്ടിരിക്കയാണ്.

പ്രായോഗികജീവിതത്തിലെ അമ്പരപ്പുകളും പങ്കു വയ്ക്കാനും മറക്കുന്നില്ല. 'കൊയ്യാനാളില്ലാതെ നെല്ലു നശിക്കുന്ന പാടങ്ങളിലേക്ക് എന്തുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ട്രേഡ് യൂണിയന്‍ തൊഴി ലാളികള്‍ക്കു ഇറങ്ങിക്കൂടാ? നോക്കു കൂലി വാങ്ങുന്നതിലും അന്തസ്സല്ലെ കൊയ്ത്ത് കൂലി വാങ്ങുന്നത്. ' തീര്‍ച്ചയായും!പക്ഷേ...

'ഹര്‍ത്താല്‍ നടത്തിയതുകൊണ്ടു മാത്രം ഈ രാജ്യത്ത് എന്തെങ്കിലും ഒരു കാര്യം ശരിയായിട്ടുണ്ടൊ. ഇല്ല എന്നത് നടത്തുന്നവര്‍ക്കും അനുഭവിക്കുന്ന വര്‍ക്കും ഒരു പോലെ അറിയാവുന്ന സത്യം. അനുകൂലിക്കാതെയും പ്രതികൂലിക്കാതെയും നമ്മളിതെത്രനാള്‍?' പലരും ഇത് സ്വയം ചോദിക്കുന്നുണ്ടാവും. അവരെല്ലാവരേയും അരാഷ്ട്രീയവാദികളെന്നു മുദ്ര കുത്താനാകുമോ?

'തണുത്ത് മരവിച്ച മുറിയില്‍, കീബോര്‍ഡുകളിലെ യാന്ത്രികമായ ലോക ത്തില്‍ എന്റെ പകലുകള്‍ തീര്‍ന്നു പോകുന്നു' എന്നു സരിജ വ്യഥ കൊള്ളുന്നുണ്ട്. ആ യാന്ത്രികലോകം ജീവിതമെന്ന അനിവാര്യത. മഴനൂലിന്‍ വശ്യതയും മഞ്ഞിന്‍ കുളിരും വേനല്‍ച്ചൂടും ഇല കൊഴിയും ഹേമന്തത്തിന്‍ നിസ്സഹായതയും മനസ്സിലുണ്ടല്ലോ. അതു മതി, ആ സ്ഫുലിംഗം കെടാതെ സൂക്ഷിക്കുക. മനസ്സില്‍ കിടന്നു പാകമാകുമ്പോള്‍ വാക്കുകളായി പൊട്ടിമുളച്ചുകൊള്ളും.

ഇനി ചില 'ചിന്താശകലങ്ങള്‍'-ദില്‍ സേ ദേശി ഗ്രൂപ്പില്‍ നിന്നു ഉത്ഭവിച്ചത്.
എന്തുകൊണ്ട്, എന്തുകൊണ്ട്, എന്തുകൊണ്ടെന്തുകൊണ്ടെന്തു കൊണ്ട്?(കടപ്പാട്-ശാസ്ത്രസാഹിത്യപരിഷത്ത്)

ദൃഢഗാത്രരാകാന്‍ നീന്തല്‍ സഹായിക്കുമെങ്കില്‍ തിമിംഗലങ്ങള്‍ക്ക് എന്തേ ഇത്ര വണ്ണം ?

നമുക്ക്് ഭരണഘടനപ്രകാരം സംസാരസ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടല്ലോ, പിന്നെ ടെലിഫോണ്‍ ബില്ലുകള്‍ എന്തുകൊണ്ട്് ?

ചെസ്സ് കളിയില്‍ വെള്ളക്കരു ആദ്യം നീക്കുന്നു. ഇത് വര്‍ണ്ണവിവേചനമല്ലേ?്

പണം കായ്ക്കുന്ന മരങ്ങള്‍ അല്ലല്ലോ ബാങ്കുകള്‍. പിന്നെന്തിനാണ് അവയ്ക്ക് ശാഖകള്‍ (Branches)?
പശ എന്തേ അതിന്റെ കുപ്പിയില്‍ ഒട്ടിപ്പിടിക്കാത്തൂ?

ന്യായം തന്നെയല്ലേ ഈ 'സംശയങ്ങള്‍'?



5 comments:

  1. അക്ഷരങ്ങളെ താലോലിക്കുന്ന ഒരാളുടെ എഴുത്തിനു നല്ല വഴികാട്ടിയായി ഈ കുറിപ്പ്

    ReplyDelete
  2. ഈ പരിചയപ്പെടുത്തലിനു നന്ദി

    ReplyDelete
  3. സരിജയെ എന്നും വല്ലാത്ത ഒരു ആവേശത്തോടെയേ വായിച്ചിട്ടുള്ളൂ. അത്ര മനോഹരമാണ് ആ ഭാഷ..

    ReplyDelete
  4. ഈ പരിചയപ്പെടുത്തലിനു ഒരുപാട് നന്ദി..

    ReplyDelete
  5. മന്ത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ട് മഴ പെയ്ത നാടല്ലേ ഇത്.....

    ReplyDelete